Poradnik projektanta. Płynność ruchu

Rowerzyści to także uczestnicy ruchu drogowego, nawet jeśli poruszają się wydzielonymi ścieżkami rowerowymi. Dlatego należy dbać, aby średnia liczba zatrzymań rowerzystów (np. na skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną lub w celu ustąpienia pierwszeństwa) nie przekraczała 1-2 zatrzymań na dystansie 1 kilometra, a średni czas postoju nie przekraczał 15 sek/km. Wytyczając główne drogi rowerowe należy zadbać, aby miały pierwszeństwo nad ulicami lokalnymi i zbiorczymi.

Poradnik projektanta. Nawierzchnia

Odpowiednią nawierzchnią ścieżek rowerowych jest masa mineralno-asfaltowa o grubości 3 cm. Rozściełana maszynowo na 10-centymetrowej podbudowie z kruszywa wzmocnionego cementem. Na terenach leśnych i parkowych można ograniczyć się do nawierzchni żwirowej stabilizowanej mechanicznie. Nie zaleca się stosowania kostki betonowej. Jest ona droższa, i mniej trwała bowiem szybciej ulega deformacji. Może to wpływać na zmniejszenie bezpieczeństwa i komfortu przejazdu. Bardzo istotne jest także niwelowanie wystających krawężników. Mimo iż zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Infrastruktury progi i uskoki na ścieżce rowerowej nie powinny przekraczać 1 cm, w Gliwicach istnieje bardzo mało takich miejsc.

Należy także dbać, aby ścieżka po wybudowaniu była utrzymywana w należytym stanie technicznym. Zwłaszcza tyczy się to dróg żwirowych, które z czasem zaczynają zarastać stając się małoużytecznymi.

-----------------------------------------------------------------------------

Przykład: Ścieżki rowerowe o podłożu żwirowym na terenie Strefy Ekonomicznej, wzdłuż ulicy Portowej, Trynku, Ostropie oraz osiedlu Kopernika ulegają deformacji oraz zarastaniu. Podobny los spotyka niektóre ścieżki o nawierzchni z kostki betonowej. Przy skrzyżowaniu ulicy Kasztanowej i Jana Śliwki na zakręcie istnieje wybrzuszenie przez co przy większej prędkości istnieje niebezpieczeństwo wypadku.

Osiedle Kopernika, ul. Pionierów

Osiedle Kopernika, ul. Pionierów

Strefa Ekonomiczna, ul. Gutenberga

Skutki: W im gorszym stanie technicznym jest ścieżka rowerowa tym mniej osób regularnie z niej korzysta bowiem ich użytkowanie jest po prostu niewygodne lub niebezpieczne (grozi przewróceniem, przebiciem koła).

Rozwiązanie: Ścieżki rowerowe o nawierzchni żwirowej (jak i wszystkie inne) należy systematycznie równać, aby nie tworzyły się doły i kałuże, a także regularnie usuwać rośliny z obszaru ścieżki.

Poradnik projektanta. Dostępność

Aby droga dla rowerów była atrakcyjna dla jej użytkowników powinna obsługiwać źródła i cele podróży. Dodatkowo musi umożliwiać płynny, bezpieczny i zgodny z przepisami ruchu drogowego wjazd na ścieżkę ze wszystkich kierunków i włączanie się z niej do ruchu ulicznego. Jeśli rowerzysta jadący jezdnią nie będzie miał możliwości wjazdu na ścieżkę rowerową nie będzie z niej po prostu korzystał.

---------------------------------------------------------------

Przykład: rowerzyści jadący ulicą Wyspiańskiego dojeżdżając w ulicę Orlickiego nie mają możliwości wjazdu na ścieżkę rowerową. Możliwość taka pojawia się po 300 metrach. Niestety ruch samochodów w tym miejscu jest duży i stwarza zagrożenie dla rowerzystów.

Skutek: Rowerzyści w tej sytuacji jadą jezdnią mimo pobliskiej ścieżki rowerowej.

Rozwiązanie: Należy wybudować wjazd dla rowerzystów jadących od ulicy Orlickiego i odpowiednio go oznakować.